Zo'n avond is, nog afgezien van het aantal beschikbare plaatsen, niet voor iedereen weggelegd. Voor sommigen is het een hele ribbenkast en dus een holle maag, maar gelukkig is er de Alkmaarpas die iets van uitkomst biedt. Een korting van maar liefst 2 euro en vijftig cent, dat zet zoden aan de Dijk. Het is net genoeg voor een kopje koffie in de pauze. Cultuur is echt niet elitair, hooguit niet voor iedereen wegelegd. Echt niet.
Klaas Luchtmeijer
Er gaan politieke stemmen op om Alkmaar flink uit te breiden. Als dat niet kan binnen de beperkte gemeentegrenzen, dan maar daar buiten. In de tegenwoordige en hopelijk ook in de toekomstige tijd hoef je daar geen oorlog meer voor te voeren. Ondanks de gevechten die in politieke zin en hopelijk ook (en vooral) met de burgers zullen worden geleverd.
Schaalvergroting heeft voordelen. Je mag als vergrote schaal een vergrote mond opzetten en daardoor wordt beter naar je geluisterd. En de kosten gaan omlaag als bij een inkoopcombinatie.
Schaalvergroting heeft nadelen. De stemmen van de burgers worden minder goed hoorbaar. Dat merken we op grotere schaal in Europa, of de Europese Unie. Mensen voelen zich minder gehoord en raken door de grotere afstand in verzet. Waarna er PVV-achtige groeperingen ontstaan ter verwoording van groeiend ongenoegen. Dat zorgt weer voor extra kosten, zeg maar kiezersmarketing.
Schaalvergroting heeft dus voor- en nadelen. Ik zit te denken aan scharreleieren, de kleintjes zijn smaakvoller, steviger, de grote vullen meer maar hebben een broze schaal. Breekbaar. Er zal nog wel een tijdje tumult blijven in het menselijke kippenhok.
Klaas Luchtmeijer
In den beginne, zoals dat zo mooi wordt genoemd, was er één mens. Moeilijk voorstelbaar, de vraag van kip en ei, het werden er vervolgens twee. Met bij iedere vraag twee mogelijkheden: ze waren het eens of oneens. In het eerste geval was dat fijn en handig, in het andere lastig, dan staken de stemmen. Geleidelijk kwamen er meer en meer mensen in verschillende omstandigheden, meer voor- en tegengeluiden, meer vragen dan antwoorden, die op hun beurt weer volgende vragen oproepen. Een oneindige cirkel, vicieus, met veel verschillende meer- en minderheden. Zoveel mensen, zoveel wensen. Daardoor ontstonden afbakeningen van gebieden, territoriumgedrag. Grenzen.
Migratie is al even oud. Zoektochten naar primaire levensbehoeften als water en voedsel, bij voorkeur met een dak boven het hoofd, bescherming tegen de elementen, de natuur. Natuurlijke overleving van West naar Oost en weer terug, in het kringetje dat de aarde is. Toen die cirkel rond leek, kwamen er ontdekkingsreizen bij naar Noord en Zuid. Overal vind je wel iets en laat een mens iets achter, zoals sporen.
Mijn vader arbeidsmigreerde rond 1960 van Overijssel naar de Zaanstreek. Werk in overvloed, hard werken, beter verdienen. Forenzend tot het wonen was geregeld, een flat, anders dan de barakken van de Turkse toen nog gastarbeiders. Spanjaarden en Italianen, bij voorbeeld, vonden op andere manieren hun woonweg. Het was een tijd van groei, van overvloed, van ruimte in veel opzichten.
Nu is het dringen geblazen. Voor werk en wonen, met meer en meer mensen, met uiteenlopende wensen. Gastarbeiders en andere migranten heten nu allochtonen of gelukzoekers. Wie is dat niet, vraag ik me af. Geluk zoeken we allemaal, op verschillende manieren. Het andere heeft met grenzen te maken, geografisch en menselijk. Geboren in Overijssel, maakt dat me in Noord-Holland tot een allochtoon, tot een gelukszoeker? Of vertoon ik in wezen niets meer of minder dan menselijk gedrag? Daarover zullen ongetwijfeld de meningen verdeeld zijn. Jammer dat de discussie zo is opgelaaid en leidt tot verhitte gemoederen. Het gaat eigenlijk nergens over. Behalve over grenzen.
Klaas Luchtmeijer
Ik ben van plan een onderzoek in te stellen naar het nut van onderzoeken. Sommige daarvan worden met een mooi woord raadsenquete genoemd, een soort hand in eigen boezem. Dan ben ik benieuwd of de ene hand de andere wast, zoals bij CDAdriaanse die in de lentebries met alle winden meewaait. Onafhankelijk voorzitterschap, dat lijkt niet moeilijk als je eerst voor iets was en nu tegen, Je kunt er bijna alle kanten mee op en misschien zelfs de goede. Het kost een paar centen, zo'n onderzoek, maar dan heb je ook wel wat. Vooral een open eind bij wat nog niet is afgesloten zo lang er een gerechtelijk vonnis ligt. Al lijkt dat voor verschillende vormen van uitleg vatbaar, het liegt er niet om. Alles wat wordt onderzocht geeft antwoorden en roept nieuwe vragen op. Zo komt Alkmaar vanzelf wel aan haar trekken als Kennisstad. Of worden daar vriendendiensten mee bedoeld? Maar misschien heeft deze veronderstelling geen Poot om op te staan en is het voornamelijk politiek theater.
Mijn onderzoek kost een fractie van de 125.000 euro die nu uit de gemeentekas wordt geplukt. Bovendien leidt het tot een enorme besparing, want de onafhankelijke Rekenkamer wordt zo overbodig. Eigenlijk heb ik het al bijna afgerond en de kost gaat dus duidelijk voor De Baat uit. Wel volgt het ene onderzoek na het andere, want ik zou elk raadsbesluit willen onderzoeken waarvoor geen unanimiteit was en waar niet iedere burger zich in kan vinden. Met honderd procent zekerheid kan ik nu al zeggen dat het dus om elk raadsbesluit gaat. De onderste steen boven! Dat wordt een puinhoop.
Charles Lemaire
Er was weer eens een jaarwisseling en dus werd door het NHD de Alkmaarse Burgemeester Bruinooge weer even afgestoft en uit de kast getrokken. Zie hier. Niet echt lezenswaardig, hij had het maar over 1 ding; dat Alkmaar op termijn moet fuseren en ‘doorgroeien tot 250.000 inwoners’. Die ‘grootheidswaanzin’ past wel bij deze marginale CDA’er. Mij maakt het overigens niet uit. Een grotere gemeente zorgt voor een grotere afstand tot de burgers en die wordt vervolgens weer opgevuld met een extra bestuurslaag en je bent weer terug bij hoe het was. Nee in dit berichtje gaat het om de geografische of beter demografische kennis van Bruinooge, het NHD, de Alkmaarse politiek en de rest in Noord-Kennemerland. Want zo heet dit voormalige district en voormalige kanton dat Bruinooge wil samenvoegen tot 1 gemeente. Het gaat dan om de huidige gemeentes:
Alkmaar (93.984 inwoners)
Bergen (30.834 inwoners)
Castricum (34.622 inwoners
Graft-De Rijp (6.486 inwoners
Heerhugowaard (52.013 inwoners
Heiloo (22.615 inwoners)
Langedijk (26.948 inwoners)
Schermer (5.380 inwoners)
En die hebben nu al 272.882 inwoners.
En dan te bedenken dat Bruinooge het over ‘doorgroeien tot’ heeft en dat hij het niet zou meemaken. Omgerekend zou dat dus een jaar of 15 kunnen inhouden. Op dit moment groeit de bevolking van Noord-Kennemerland met 0,6% per jaar. Over die circa 15 jaar hebben we (als er niets vreemds gebeurd) 300.000 inwoners. Kortom, Bruinooge gaat er de komende jaren 50.000 inwoners uit Noord-Kennemerland wegjagen. En de gemeenteraad van Alkmaar, de krant, de Kamer van Koophandel en de rest van Noord-Kennemerland hebben dat totaal niet in de gaten.
Ximaar
